Wat is een huisgemeente?

Een huisgemeente (ook wel “huiskerk” genoemd) is een christelijke geloofsgemeenschap die samenkomt in een huis in plaats van in een kerkgebouw. Het is meestal een kleinere, hechte groep gelovigen die samen bidt, Bijbel leest, avondmaal viert en elkaar praktisch ondersteunt.

In het Nieuwe Testament zien we dat de eerste christenen vaak in huizen samenkwamen — niet in speciale kerkgebouwen (die kwamen pas later).

Het idee van huisgemeente schrikt veel mensen af. Er is een angst voor een “sekte-gevoel” of een gesloten groep. Velen zijn onbekendheid met het concept huisgemeente. Er is ook de sociale drempel want je komt letterlijk iemands privéwoning binnen. Priscilla en Aquila stelden hun huis open als ontmoetingsplaats voor gelovigen. In Handelingen 16:14-15 lezen we over Lydia. Na haar bekering liet zij zich dopen en nodigde Paulus en anderen uit in haar huis. Haar huis werd waarschijnlijk een ontmoetingsplaats voor de eerste gemeente in Filippi. Het Nieuwe Testament leert ons over de gemeente in het huis van Nymfa (Kolossenzen 4:15) en over de gemeente in het huis van Filemon (Filemon 1:2). Dit laat zien dat huisgemeenten normaal en gebruikelijk waren in de vroege kerk.

Gelovigen openden hun huis voor de gemeente op basis van het Bijbelse principe van gastvrijheid en gemeenschap. Dit principe benadrukt dat christenen hun tijd, ruimte en middelen delen om elkaar te ondersteunen, te onderwijzen en samen God te aanbidden. Het idee is dat gemeente-zijn niet alleen een kerkgebouw nodig heeft, maar een levende gemeenschap van gelovigen die elkaar dienen en samen groeien in geloof.

Waarom openden gelovigen hun huis?

1. Gastvrijheid als dienst aan God

   • Romeinen 12:13: “bijdragend in de noden der heiligen, legt u toe op de gastvrijheid.”

   • Hebreeën 13:2: “Vergeet de herbergzaamheid niet, want daardoor hebben sommigen, zonder het te weten, engelen geherbergd.”

2. Samenkomen en samen delen

   • Handelingen 2:46: “en voortdurend waren zij elke dag eendrachtig in de tempel, braken het brood aan huis en gebruikten hun maaltijden met blijdschap en eenvoud des harten,”

   • Romeinen 16:3-5: “Gegroet Priscilla en Aquila, mijn medewerkers in Christus Jezus, die hun leven voor mij hebben gewaagd… en de gemeente bij hen aan huis.”

   • Kolossenzen 4:15: “Groet de broeders te Laodicea; ook Nymfa met de gemeente bij haar aan huis.”

3. Dienst en ondersteuning van elkaar

   • Galaten 6:2: “Verdraagt elkanders moeilijkheden; zo zult gij de wet van Christus vervullen.”

   • 1 Johannes 3:17-18: "17 Wie nu in de wereld een bestaan heeft en zijn broeder gebrek ziet lijden, maar zijn binnenste voor hem toesluit, hoe blijft de liefde Gods in hem? 18 Kinderkens, laten wij liefhebben niet met het woord of met de tong, maar met de daad en in waarheid."
     

Kortom: het openen van hun huis was een praktische uitdrukking van christelijke liefde, gastvrijheid en het nastreven van gemeenschap, precies zoals de eerste christenen leefden en elkaar hielpen in hun geloof.

Een huisgemeente is bijbels gefundeerd, gericht op discipelschap en gemeenschap. Het is een krachtige vorm van kerk-zijn. Het is geen “nieuwe trend”, maar een terugkeer naar hoe de eerste christenen samenleefden.